Najczęstsze przyczyny: niewłaściwy port COM, brak sterownika, zły typ urządzenia w konfiguracji, uszkodzony kabel USB lub inne oprogramowanie blokujące port. Sprawdź kolejno: czy laser jest zasilony i włączony, czy przycisk awaryjny (E-Stop) jest odblokowany, zamknij LaserGRBL lub inne programy, spróbuj innego kabla USB i ręcznie wybierz port w Devices.
Automatyczne wykrywanie działa tylko gdy kontroler poprawnie zgłasza się do systemu — wiele maszyn tego nie robi. Zamiast czekać na autodetect, ręcznie dodaj urządzenie w Edit → Devices → Create manually. Wybierz GRBL i odpowiedni port COM. W praktyce ręczna konfiguracja działa szybciej i pewniej niż automatyczne wyszukiwanie.
Najczęstsza przyczyna to niskiej jakości kabel USB lub zarządzanie energią Windows, które wyłącza port USB po chwili bezczynności. Sprawdź: użyj krótszego, ekranowanego kabla USB (max 1,5m), wyłącz "USB selective suspend" w ustawieniach zasilania Windows, a w Menedżerze Urządzeń → właściwości portu COM → Zarządzanie energią → odznacz "Zezwól komputerowi na wyłączenie tego urządzenia".
Przyczyną jest niezgodność trybu Start From i punktu Job Origin. Framing pokazuje obszar zgodny z aktualnym trybem, ale jeśli go źle ustawiłeś, laser zacznie w innym miejscu. Sprawdź panel "Laser" w prawym dolnym rogu — tryb "Absolute Coords" jest najprostszy dla początkujących, bo projekt leży dokładnie tam gdzie na siatce LightBurn.
Absolute Coords — projekt startuje dokładnie tam gdzie leży na siatce roboczej. Najłatwiejszy tryb.
Current Position — projekt startuje względem aktualnej pozycji głowicy. Punkt Job Origin decyduje który róg/środek projektu pokrywa się z głowicą.
User Origin — projekt startuje względem wcześniej zapisanego punktu bazowego (ustawionego przyciskiem Set User Origin na maszynie).
Winna jest najczęściej zła konfiguracja Device Origin — punktu startowego maszyny. Przejdź do Edit → Device Settings i sprawdź czy "Origin" (lewy dolny, lewy górny, prawy dolny lub prawy górny) pasuje do faktycznego home Twojej maszyny. Jeśli maszyna jedzie do lewego górnego rogu po włączeniu — ustaw tam origin.
Fill działa wyłącznie na zamkniętych kształtach. Jeśli wektor ma choćby mikro-przerwę, LightBurn traktuje go jako otwarty i nie może określić obszaru wypełnienia. Zaznacz kształt → Edit → Auto-Join selected shapes (Alt+J) żeby LightBurn spróbował zamknąć ścieżki. Sprawdź też w podglądzie Edit → Node Editor czy nie ma rozłączonych węzłów.
LightBurn domyślnie wyświetla projekt w trybie Wireframe (samo kontury). To normalne — obszar roboczy nigdy nie pokazuje wypełnień tak jak będą grawerowane. Zawsze używaj Preview (Alt+P) żeby zobaczyć rzeczywisty efekt przed uruchomieniem. Preview pokazuje dokładnie co i w jakiej kolejności zostanie wykonane.
LightBurn wykonuje warstwy od góry do dołu w panelu Cuts/Layers. Standardowa praktyka: najpierw grawerowanie (Fill), potem cięcie obrysu (Line/Cut). Jeśli najpierw wytniesz obrys, materiał może się przesunąć i grawer nie trafi w dobre miejsce. Przeciągaj warstwy w panelu żeby zmienić kolejność.
Nie ma jednego ustawienia dla wszystkich. Kluczowe parametry: Image Mode (Jarvis, Stucki lub Newsprint dla zdjęć na drewnie), Line Interval (0,1–0,2mm dla dobrego detalu), moc 15–25% i prędkość 2000–4000mm/min dla drewna. Zacznij od małego kawałka materiału testowego.
Najczęstsze błędy: za duża moc (przypalanie), tryb "Grayscale" zamiast ditheringu, zbyt duży Line Interval (widoczne prążki).
LightBurn ma funkcję Rotary/Tiling do dużych projektów, ale najprostsze rozwiązanie to podzielić projekt ręcznie. Użyj narzędzia Boolean lub zwykłego prostokąta jako maski i wyeksportuj projekt w kawałkach. Przy grawerowaniu cylindrycznym (np. kubki) użyj modułu Rotary. Dla bardzo dużych formatów warto też sprawdzić czy maszyna obsługuje "Pass-through" mode.
Najczęstsze przyczyny: zła ostrość lasera (focus), zabrudzona soczewka lub okienko ochronne, zbyt szybka prędkość, za mała liczba przejść (Passes). Sprawdź focus — nawet 1mm odchyłki mocno redukuje moc cięcia. Wyczyść optykę suchą szmatką z mikrofibry. Zwiększ Passes do 2–3 zamiast podnosić moc do maksimum (niszczy diodę).
Przyczyną może być Scanning Offset (przesunięcie przy zmianach kierunku), luzy mechaniczne (backlash) lub przesuwający się materiał. W LightBurn: Edit → Device Settings → Scanning Offset Adjust — tu możesz skalibrować przesunięcie dla różnych prędkości. Sprawdź też czy materiał leży płasko i nie jeździ po stole.
Zwęglanie krawędzi to efekt za dużej mocy lub za wolnej prędkości. Rozwiązania: włącz Air Assist (dmuchawa odgania dym i chłodzi), zwiększ prędkość cięcia, zmniejsz moc a dodaj więcej przejść, sprawdź focus. Na sklejce możesz też nakleić papierową taśmę maskującą — chroni powierzchnię przed przypaleniem.
Najczęstsza przyczyna to niezgodność jednostek lub DPI. Dla SVG: sprawdź czy plik był tworzony w 72 DPI czy 96 DPI (Inkscape domyślnie używa 96 DPI). Przy imporcie LightBurn pyta o DPI — wybierz właściwe. Dla DXF: łatwo pomylić cale z milimetrami. W LightBurn File → Import → sprawdź opcje skalowania przy imporcie.
Dwie przyczyny: Beginner Mode ukrywa zaawansowane opcje, lub różnice wynikające z typu lasera (GRBL vs DSP vs Galvo mają różne ustawienia). Wyłącz Beginner Mode: Help → Beginner Mode (odznacz). Sprawdź też wersję LightBurn — od wersji 2.0 zmienił się interfejs i część funkcji zmieniła lokalizację.
Użyj Material Library (Window → Material Library). Możesz zapisywać własne profile dla konkretnych materiałów, grubości i operacji. Po zapisaniu — przeciągnij profil na warstwę i gotowe. To jedna z najlepszych funkcji LightBurn dla regularnych użytkowników.
Tak (grawer i cięcie): drewno, sklejka, MDF, skóra naturalna, filc, tektura, korek, guma.
Tak (tylko grawer): stal nierdzewna ze sprayem Cermark, anodyzowane aluminium, ceramika, ciemny akryl (cięcie słabe).
NIE: PVC/vinyl (chlor!), poliwęglan, ABS, laminaty z chlorem, lustra, szkło hartowane, materiały zawierające chrom.
Lasery diodowe emitują światło w paśmie niebieskim (~450nm) które przezroczysty akryl przepuszcza zamiast absorbować. Efekt: zero cięcia. Rozwiązania: użyj kolorowego lub mlecznego akrylu (ciemniejsze kolory działają lepiej), nałóż czarną farbę w sprayu na powierzchnię cięcia (po cięciu zmyj), lub kup laser CO2 który tnie każdy akryl.
Potrzebujesz sprayu do znakowania metalu — Cermark, Thermark lub tańszy odpowiednik z dwusiarczkiem molibdenu (MoS2). Nałóż cienką równą warstwę na metal, odczekaj aż wyschnie, graweruj pełną mocą niską prędkością (ok 500–1000mm/min), po zakończeniu zmyj spray — zostaje trwały czarny nadruk. Bez sprayu laser diodowy tylko zarysuje metal.
Tak, to najlepsza praktyka której warto się trzymać zawsze. Preview (Alt+P) pokazuje rzeczywistą ścieżkę lasera, kolejność operacji, czas trwania i ewentualne problemy z pozycją lub wypełnieniem. Wiele błędów — szczególnie z Fill i pozycjonowaniem — widać w Preview zanim zmarnujesz materiał. Sprawdzanie Preview zajmuje 5 sekund i oszczędza materiał.
LightBurn nie ma prostego "Reset do fabrycznych" dla wszystkiego, ale możesz: 1) Sprawdź Edit → Device Settings — zresetuj Max Speed i Acceleration do wartości z dokumentacji swojego lasera. 2) Sprawdź czy nie masz wciśniętej klawisza "S" (tryb testowy bez palenia). 3) W ustawieniach warstwy sprawdź czy moc nie jest przypadkowo ustawiona na 0–5%. 4) Przejdź do Help → Restore Factory Settings (jeśli dostępne w Twojej wersji).
W panelu Cuts/Layers przeciągnij warstwę z cięciem (Line/Cut) na dół listy — LightBurn wykonuje warstwy od góry do dołu. Jeśli masz grawer (Fill) i cięcie (Line) — Fill powinien być wyżej, Line/Cut niżej. Sprawdź też Optimization Settings (przycisk przy Start) — możesz tam ustawić priorytet kolejności warstw.
LightBurn kosztuje $60 dla laserów diodowych i GRBL lub $80 dla DSP/Ruida (CO2). Jest to jednorazowa opłata z dożywotnim dostępem i rokiem darmowych aktualizacji. Dostępna jest 30-dniowa wersja próbna z pełną funkcjonalnością — wystarczy pobrać ze strony lightburnsoftware.com i zainstalować bez podawania klucza.
Przejdź do Laser Tools → Material Test. Ustaw zakres mocy (np. 10–90%) i zakres prędkości (np. 500–3000mm/min), liczbę kolumn i wierszy siatki. LightBurn wygeneruje siatkę prostokątów z różnymi kombinacjami — każdy prostokąt jest podpisany wartościami. Wytnij/wygraweruj na kawałku docelowego materiału i wybierz najlepiej wyglądający kwadrat — to Twoje optymalne ustawienia.